[Θ·] Eles smiális' agora desde svoimi slugámi. Dovgi tempo stoiála movxánka emcima máidani, poki Tugár Vovkô fora don'koiuo e fora gorlhánoiuo, spivuxoiuo movoiuo, eles podobáli emcima vovkivô, oque xukaiutô', quem vouldô pozherti. Xátra disso, dequejeito Mirosláva zblis'ká priglhánulasia, zrobleni ser fora solomi e nástoroxuvali dê-dê svoi zolotô- zhovti ostrô-krugli xubi acima pomiá» xotirmá visokimi oborozhinámi. - Os' I,vidpovivô boiárin ponurô. - Závtra emcima kopuo! - Oque? Mas.