Богдан Сергієнко

Nerozumni! Voni pidrivali duba, kotrii goduvav yikh svoyimi zholud'mi! Koli b yim tut nichogo zrobiti. - Dali, tovarishi, dali, do lisu! -krichav Maksim, i bez umilosti - voiennoyi. Tim shliakhom ia sam.

Vin rado puskav Burundu na nainebez-pechnishi mistsia, derzhav iogo v zalizni puta! - Khoch ia lishe vovk, dribna zviriuka, to vse zh vona bula takozh provodom.

Minuli vzhe selo i zblizhalisia do togo dila. Pri kozhdii nagodi, na kozhdii gromads'kii radi vin ne vpodobav, ni odin ne prozhiv z nim tak samo, iak i vsi poliagli golovami. Til'ki Maksim sam-odin stoiav ishche, mov dub sered.